İbnu Amr İbni’l-As radıyallahu anhüma anlatıyor: “Beraber olduğumuz bir sefer sırasında, bir ara Resûlullah aleyhissalatu vesselam bizden geride kaldı sonra tekrar kavuştu. Bu sırada namaz vakti girmişti. Bizler de abdest alıyor, ayaklarımıza meshediyorduk. (Resûlullah aleyhissalatu vesselam) yüksek sesle nida etti:
“Ökçelerin ateşte vay haline!” Bunu iki veya üç kere tekrarladı.”